( 155 ) الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ ( 156 ) أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ ( 157 )
معناى واژهها
151 [ أرسلنا ] : ارسال روانه كردن كسى با پيام و رسالتى ، و او را بر آن داشتن كه پيام را به مقصد آن برساند .
[ يتلوا ] : تلاوت ، گفتن و ادا كردن كلمه است بنا بر اسلوبى منظم ، و اصل آن به اتباع است ، و از آن است « تلاه » يعنى در پى او آمد .
[ يزكيكم ] : و تزكيه نسبت دادن به فزونى كارهاى نيك است .
152 [ فاذكرونى ] : ذكر يعنى به ياد آوردن به معنى حضور معنايى در ذهن و جان است ، گاه بر قلب مىگذرد و گاهى بر زبان ، و بيشتر استعمال آن در ياد آوردن پس از فراموشى است ، و اصل آن آگاه كردن است .
[ اشكروا ] : شكر و سپاس و اعتراف كردن به نعمت است .
154 [ سبيل ] : سبيل راه است ، و سبيل اللَّه ، خواستهها و امور پسنديدهء خدا .