گيريم ، و در راه خدا براى خود قيمتى قايل نشويم و آمادهء زندگى زاهدانه و سخت باشيم . تنها در اين هنگام است كه بركات خدا شامل حال ما مىشود و رحمت خود را بر ما فرومىفرستد و بر ناتوانى و شكست خوردگى پيروز مىشويم .
قبلهء تازه جزء متمم نعمت رسالت بود ، چه رسالت سبب آن شد كه امت اسلامى در رديف امتهاى داراى رسالت الاهى قرار گرفت ، ولى اشتراك با آنها در قبله از استقلال فرهنگى و اجتماعى و سياسى آن مىكاست ، كه با جدا شدن قبله صورت اتمام پذيرفت ، و به همين سبب خداوند متعال گفت :
« وَ لِأُتِمَّ نِعْمَتِي عَلَيْكُمْ وَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ »
كه مقصود از آن اين است كه مسلمانان اين استقلال را به ياد داشته باشند و هر چه بيشتر در پيرامون رسالت خدايى گرد آيند ، چه هر چه بيشتر در پيرامون آن جمع شوند ، استقلال ايشان استوارتر و صفوف آن منظمتر و آراستهتر خواهد شد .
شرح آيات :
به همين سبب خدا رسالت را به ياد ايشان مىآورد و مىگويد :
[ 151 ] «
كَما أَرْسَلْنا فِيكُمْ رَسُولًا مِنْكُمْ
- همانگونه كه از خود شما پيامبرى در ميانتان فرستاديم ، » و اين فرستاده از بنى اسراييل نبوده كه چشم به راه آن داشتند كه رسالت در ميان ايشان نازل شود . و اين رسول به كارهايى خواهد پرداخت كه هدفهاى هر رسالت است :
«
يَتْلُوا عَلَيْكُمْ آياتِنا وَ يُزَكِّيكُمْ وَ يُعَلِّمُكُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ يُعَلِّمُكُمْ ما لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ
- تا آيات ما را بر شما فروخواند و پاكيزهتان سازد ، و به شما كتاب و فرزانگى آموزد ، و چيزهايى به شما بياموزد كه آنها را نمىدانستيد . » اين رسالت چيزى است كه كارمايهها و نيروهاى شما را به كار انداخت ، و يگانگى كلمه به شما بخشيد و هستهء / 285 تمدن شما شد .