«
قُلْ أَ تُحَاجُّونَنا فِي اللَّهِ وَ هُوَ رَبُّنا وَ رَبُّكُمْ
- بگو : آيا دربارهء خدا با ما جدال مىكنيد ، و حال آنكه او پروردگار ما و پروردگار شما است ؟ » به شما نمىگوييم كه از ما پيروى كنيد ، بلكه شما و خودمان را به سوى خداى يگانه مىخوانيم ، بىآنكه به تمايز نژادى ميان خودمان و شما اشاره كنيم .
«
وَ لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُخْلِصُونَ
- و كردار ما براى خود ما است ، و كردار شما براى خود شما ، و ما نسبت به او پاك و مخلصيم . » به همين گونه از شما مىخواهيم كه نسبت به او مخلص باشيد ، چه ، اين دعوت همچون دعوتهاى پيشين آلودهء به شرك و گمراهى يا نژادپرستى يا باليدن به سرزمين و جز اينها نيست . . . دعوتى خاص براى خداى پروردگار همهء مردم است .
[ 140 ] و اين دعوت درست همان دعوت پيامبران است ، چه ، غير ممكن است كه دعوت آسمانى متوجه به مردمى غير از مردمان ديگر باشد ، از آن روى كه خدا پروردگار همهء مردمان است ، و همه آنان را از زن و مرد او آفريده و بعضى از آنان را فرزندان خود نگرفته است ، پس چگونه ممكن است ميان آنان تفاوت قايل شود ، بلكه آنچه در رسالتهاى آسمانى از نژادپرستى و مصلحت جويى و جز اينها مىبينيم ، همه از چيزهايى است كه / 266 مردمان از پيش خود به دروغ و ستم بر دين افزودهاند و باز به دروغ گفتهاند كه پيامبران اينها را از جانب خدا آوردهاند .
«
أَمْ تَقُولُونَ إِنَّ إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطَ كانُوا هُوداً أَوْ نَصارى قُلْ أَ أَنْتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللَّهُ
- يا اين است كه مىگويند : ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و فرزندانش يهودى يا نصرانى بودند ؛ بگو : آيا شما داناتريد يا خدا ؟ » خدا مىگويد كه آنان جز پيامبران خدا نبودند ، و شما مىگوييد كه چنين و چنان بودند . حتى در آن هنگام كه مىدانستند نژادپرستى و جز آن از اضافات خودشان است كه به افترا آنها را به خدا نسبت داده بودند و كذب محض است ، باز چنين مىكردند و بدين گونه به تحريف دين خدا مىپرداختند .
«
وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهادَةً عِنْدَهُ مِنَ اللَّهِ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا