مىسازيم :
اوّل : روزهء روز مولود حضرت رسالت پناه صلى الله عليه و آله و سلم و آن هفدهم ماه ربيعالاوّل است .
دوم : روزهء روز مبعث آن حضرت ، و آن بيست و هفتم رجب است .
سوم : روزهء روز عيد غدير ، و آن هجدهم ذى حجّه است .
چهارم : روزهء سه روز از هرماه ؛ يعنى پنجشنبهء هفتهء اوّل ماه ، و پنجشنبهء هفتهء آخر ماه ، و چهارشنبهء اوّل دههء دوم ماه .
پنجم : روزهء ايّام بيض و آن نيز سه روز است : سيزدهم ، چهاردهم و پانزدهم از هر ماه .
ششم : روزهء روز عرفه كه نهم ماه ذى حجّه است ، به دو شرط : اوّل آنكه : محقّق باشد كه نهم ماه است . دوم آنكه : از روزه داشتن ضعف حاصل نشود به حيثيّتى كه نتواند بهفراغت بهدعا اشتغال نمايد .
هفتم : روزهء روز مباهله ، و آن بيست و چهارم ماه ذيحجّه است ، و آن روز [ 1 ] تصدّق كردن حضرت اميرالمؤمنين على عليه السلام است انگشتر خود را در اثناى ركوع .
هشتم : روزهء اوّل ماه ذى حجّه است تا روز نهم .
نهم : روزهء كلّ ماه رجب .
دهم : روزهء كلّ ماه شعبان .
يازدهم : روزهء دحوالأرض است ، و آن بيست و پنجم ذىقعده است .
دوازدهم : روزهء نُه روز اوّل [ 2 ] ماه محرّم است .
سيزدهم : روزهء روز عاشورا ، كه روز دهم محرّم است تا وقت عصر ، و بعد از آن
هامش
[ 1 ] - يعنى روز مباهله روز تصدّق نمودن نيز هست ، نه اينكه معنى مباهله تصدّق نمودن است . ( مازندرانى )
[ 2 ] اختصاص استحباب به نه روز اوّل و جهى ندارد ، بلى روزه اوّل و سوم و هفتم مستحبّ مؤكّد است . ( خراسانى )