و نيز نبايد در رفتار خود بين كسانى كه به او رجوع مىكنند ، تفاوت بگذارد .
امير المؤمنين على عليه السلام در دستورى كه براى « مالك اشتر » مىنويسد راجع به قضات مىفرمايد :
براى داورى ما بين مردم ، كسى را انتخاب كن كه از مراجعهء ارباب دعاوى خسته و دلتنگ نگردد و در رسيدگى به كارها شكيبايى كامل داشته باشد ، وحل و فصل امور بر وى دشوار نيايد . اصحاب دعوا او را خوار و حقير نشمرند . در مشكلات امور بررسى و دقت نمايد و هيچ كارى را سرسرى نگيرد و نسبت به موضوعات مشتبه زود حكم ندهد . اگر پرونده براى وى روشن است ، تحت تأثير چاپلوسى يا تهديد و تطميع مردم واقع نشود و حكم الهى را بىترديد اظهار و اجرا نمايد . و چشم طمع از مال و منال مردم فرو بندد .
و چون اين قبيل مردم به ندرت پيدا مىشوند حقوق آنان را مناسب با وظيفه خطيرشان معين كن ، تا در زندگى آبرومندانهء خود نيازمند ديگران نباشند ، و بهانهاى براى رشوهگيرى نداشه باشند ، و به آنان استقلال قضايى عطا كن ، تا از بدگويى و نيرنگ ديگران در امان باشند .
تعاليم اسلام ( فارسى ) — صفحة 349
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٣٤٩