نقش اسلام در حيات اجتماعى
حفظ منافع افراد و رفع اختلافها
از بحثهاى گذشته روشن شد كه آيين مقدس اسلام يك روش كامل اجتماعى است و بديهى است كه سعادت كامل يك جامعه و بزرگترين آرزوى افراد اين است كه منافع حياتى آنان تأمين گردد و از كشمكشها و تجاوزهايى كه زندگى و صفاى آن را تهديد مىكند ، به قدر امكان جلوگيرى شود تا انسانها بتوانند با خيال آرام در شاهراه تكامل به سير خويش ادامه دهند .
اصولًا منتهاى آرزوى غريزى يك انسان اين است كه در سايهء واقع بينى در زندگى خود ، سلامت جسمى و روحى داشته باشد و در حدود امكان مناسبترين خوراك و پوشاك و مسكن را به دست آورد ، و با تشكيل خانواده به آرزوهاى جوانى و پيرى خود نائل شود ، و زندگى آرامى داشته و پيوسته در ايمنى و سلامتى به سر ببرد و بالاخره در شاهراه انسانيت ، بدون هيچ مزاحمى ، به سعى و كوشش خود ادامه دهد و از تكامل برخوردار شود .
يك جامعه بشرى نيز نسبت به افراد و اجزاى خود آرزويى بالاتر از اين ندارد .
اسلام به اين آرزوى فردى و اجتماعى انسانيت جامهء عمل پوشانيده است ، زيرا روشى را به جامعهء بشرى عرضه داشته كه بر اثر پذيرش آن در شعاع واقع بينى منافع حياتى افراد محفوظ و اختلافاتشان رفع خواهد شد .