خود هيچ نيازى به انسان و به لوازم زندگى انسان ندارد و به صلاح و فساد آفريدههاى خود از همه داناتر و بيناتر است ، به منظور خير و سعادت انسان از خوردنىها و آشاميدنىها ، چيزهايى را حلال و چيزهايى را حرام فرموده است .
حضرت رضا عليه السلام فرمود :
خداوند هيچ خوردنى و آشاميدنى را حلال نكرده است مگر آن كه نفع و صلاح بشر در آن بوده و هيچ يك را حرام ننموده است ، مگر آن كه مايه زيان و مرگ و فساد است .
حكمت تحريم برخى از اين محرمات ، براى كسى كه درك ساده و بىآلايشى دارد ، روشن مىباشد و برخى نيز تدريجاً از راه بحثهاى علمى روشن شده است ، و برخى ديگر كه تاكنون حكمت تحريمش به دست ما نيامده است ، نمىتوان گفت كه هرگز براى ما روشن نخواهد شد و اگر هم نشود ، نمىتوان گفت در واقع نيز از حكمت و مصلحت عارى است . بلكه ، نظر به اين كه اين مقررات از ساحت قدس يك علم بى پايان سرچشمه مىگيرد ، بايد گفت كه بهترين و مؤثرترين حكمت و مصلحت را واجد است ، اگر چه ما نظر به تنگى عرصهء وجود و كوتاهى وسايل علمى خود ، از درك آن عاجز و ناتوان هستيم .
تعاليم اسلام ( فارسى ) — صفحة 280
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٢٨٠