وظيفه انسان در برابر خدا
خداشناسى
وظيفهء ما در برابر خداى متعال ، مهمترين همهء وظايف مىباشد كه با دلى پاك و نيتى خالص ، در انجام آن كوشيده و براى نخستين بار وظيفهء انسانى است كه آفريدگار خود را بشناسد ، زيرا چنانكه وجود خداى متعال سرچشمهء هستى هر آفريده و موجد هر پديده واقعيتى است ، شناسايى و علم به وجود پاكش ، نيز روشنايى بخش هر ديدهء واقع بينى است ، و بى اعتنايى به اين حقيقت وجدانى ، منشأ هرگونه جهالت و بىبصيرتى و وظيفهشناسى مىباشد و كسى كه به معرفت حق بى اعتنا بماند و در نتيجه چراغ روشن وجدان خود را بكشد هيچگونه راهى براى به دست آوردن سعادت واقعى انسانى ندارد .
چنانكه مىبينيم مردمى كه از خداشناسى روگردان مىباشند و در زندگى خود اهميتى به اين حقيقت نمىدهند ، از معنويات انسانى به كلى دور و منطقى جز منطق حيوانات چرنده و درنده ندارند . خداى متعال در كلام خود مىفرمايد :
« فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِكْرِنا وَ لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا * ذلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِنَ الْعِلْمِ »
؛ « 1 »
هامش
( 1 ) . نجم ، آيه 28