تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهاية الحكمة ( فارسى ) — صفحة 297

مساهمون:

ص٢٩٧
خود مىباشد و يا وجود عينى مادون آن مرتبه متوقّف بر اين مرتبه مىباشد به نحوى كه يكى از آن‌دو با ديگرى در يك جا جمع نمىشود و علّت جمع نشدن آن‌دو در يك جا در متن درس بيان شده است . و ملاك تقدّم و تأخّر حقيقى و مجازى ، اشتراك آن‌دو در ثبوتى كه اعمّ از حقيقى و مجازى است و براى متقدّم ثبوت حقيقى است و براى متأخّر ثبوت مجازى و توضيح آن با ذكر مثال براى آن در متن درس بيان شده است . ملاك تقدّم و تأخّر به حق ، اشتراك آن‌دو در اصل وجود است اعمّ از وجود مستقّل و وجود رابطى و مثال آن در متن درس بيان گرديده است مراجعه نمائيد . - معيّت ، اشتراك دو امر در يك معنا بدون اينكه آن‌دو به كمال و نقصى كه عبارت از تقدّم و تأخّر است اختلافى داشته باشند . تقابل معيّت با تقدّم و تأخّر از قبيل تقابل عدم و ملكه است با توضيحى كه در متن درس ذكر گرديده است . معيّت اقسامى دارد . 1 - معيّت بحسب رتبه . 2 - معيّت به حسب شرف . 3 - معيّت در زمان . 4 - معيّت طبعى . 5 - معيّت علّى . 6 - معيّت دهرى . مثالهاى اين اقسام ششگانهء معيّت در متن درس بيان گرديده است ، مراجعه كنيد . - قديم موجودى است كه براى او وجود در زمانى بوده است كه حادث هنوز در آن زمان نبوده است اين معناى قديم و حادث نزد عامّه مردم مىباشد . و لكن نزد فلاسفه ، قديم و حادث از قبيل اعراض ذاتى براى موجود از اين‌جهت كه موجود است درآمدند و در نتيجه موجود مطلق منقسم به قديم و حادث شده و از قبيل بحث