قبلى و ساير مطالب مربوط به اين دو نتيجه به تفصيل در متن درس بيان گرديده است مراجعه كنيد .
مطالبى كه در بالا گفته شد مربوط به اعراض لازمى بود كه ما آنها را ثابت و غيرمتغيّر محسوب مىداريم و امّا اعراض مفارق كه سبب حركت عارض بر موضوعاتشان مىگردند به تبع جواهر معروض خويش داراى حركت هستند و حركت در اين نوع از اعراض از قبيل حركت در حركت مىباشد كه آنها را « حركتهاى دوّمى » مىنامند چنان كه قسم اوّل از حركت كه در اعراض لازم مىباشد « حركات اوّلى » ناميده مىشود .
امكان تحقّق « حركت در حركت » به دو وجهء مورد ايراد و اشكال واقع شده است و مرحوم استاد علّامه آن دو وجه را ذكر و سپس از هردو پاسخ مىدهد ، تفصيل آن در متن درس ذكر شده است .
نتيجهء سوّم اينكه مادّهء اولى متميّز است به تميّز صورتى كه مادّهء اوّلى با آن صورت متّحد گردد . و متشخّص است به تشخّص آن صورت و براى مادّهء اولى وحدت مبهمى است شبيه به وحدت ماهيّت جنسى ، توضيح اين نتيجه ، نيز در آخر درس بيان گرديده مراجعه نمائيد .
شرح نهاية الحكمة ( فارسى ) — صفحة 220
مساهمون: الشيخ حسين الحقاني
ص٢٢٠