تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله لب اللباب در سير و سلوك اولى الألباب به ضميمه مصاحبات ( طبع جديد ) ( فارسى ) — صفحة 369

مساهمون:

ص٣٦٩
چهل‌سالگى به رسالت مبعوث شد . ميقات موسى عليه السلام چهل روز بود و هر كس چهل حديث حفظ كند ، خداوند او را در روز قيامت فقيه محشور فرمايد . هر كس چهل روز اعمالش را براى خداوند خالص كند ، حق تعالى چشمه‌هاى حكمت بر زبانش جارى كند و . . و در ميان اهل باطن و رياضت شرعى ، چله ( چهل روز ) نشينى مرسوم بوده است . ذكر « لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ » : ذكر آن است كه به ياد محبوب باشى و خود را در حضورش دانى و به فرمانش از دل و جان گردن نهى و از نافرمانيش در بيم و حذر باشى . امام صادق عليه السلام مىفرمايد : ذكر خداوند فقط ، سبحان‌الله ، الحمدلله ، لااله‌الاالله و الله اكبرگفتن نيست ؛ بلكه بدان معناست كه هرگاه فرمان الهى بر تو وارد شد ، به كار بندى و هرگاه نهىاى رسيد ، آن كار را ترك كنى . « 1 » ليكن براى تقويت حضور عند الله ، در روايات بسيار به اذكار فراوانى توصيه شده است كه بنده بر لب داشته باشد . و چون مرحوم علامه در اين نامه به ذكر شريف « لااله‌الاالله » توصيه فرموده است ، از روايات متعددِ آن به يك روايت بسنده مىكنيم ؛ پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله ما مىفرمايد : نه « من و نه هيچ پيامبرى پيش از من ، پيامى به عظمت « لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ » نياورده‌اند . » « 2 »
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 90 ، ص 155 ( 2 ) . ثواب الاعمال ، ص 17