قرآن مجيد دربارهء اصل يأجوج و مأجوج آيه دارد ، و حتى دارد كه از هر بلندى ، آنها سرازير خواهند شد :
« حَتَّى إِذا فُتِحَتْ يَأْجُوجُ وَ مَأْجُوجُ وَ هُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ »
. « 1 »
و ليكن در خصوصيات خلقت آنها رواياتى وارد شده است ؛ مثل اينكه گوشهاى آنها به اندازهاى بزرگ است كه يكى را فراش مىكنند و بر روى آن مىخوابند ، و گوش ديگر را به عنوان لحاف به روى خود مىكشند .
اين روايات از عامه است ؛ و معلوم است كه ساختگى است - علىالظاهر - و قابل قبول نيست .
* * * تلميذ : چگونه پيغمبر طوايف جن از انسان است ؟ چون اولًا : طبق آيات قرآن كريم ، پيامبر هر گروه و طايفه و هر سنخ از مخلوقات بايد از سنخ همان طايفه باشد . و بر همين اساس ، خداوند در قرآن ، مشركين را الزام به پيروى از رسول اللَّه مىكند ، كه او از بشر است ، و در جواب مشركين كه مىگفتند : چرا خداوند ملائكه را براى رسالت خود به سوى مردم نفرستاده است ، قرآن كريم مىگويد :
« وَ لَوْ جَعَلْناهُ مَلَكاً لَجَعَلْناهُ رَجُلًا وَ لَلَبَسْنا عَلَيْهِمْ ما يَلْبِسُونَ »
. « 2 »
و ثانياً : آياتى در قرآن كريم صراحت به ايمان جن به پيامبر و به قرآن دارد ؛ مانند آيات 1 - 2 سورهء جن :
« قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ فَقالُوا إِنَّا سَمِعْنا قُرْآناً عَجَباً * يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ وَ لَنْ نُشْرِكَ بِرَبِّنا أَحَداً »
. « 3 »
هامش
( 1 ) . آيهء 96 سورهء انبياء : « تا زمانى كه يأجوج و مأجوج مانعشان بر طرف شود ، و آنها از هر تپه و بلندى سرازير شده و به راه خواهند افتاد . »
( 2 ) . آيهء 9 سورهء انعام : « و اگر ما پيغمبر را فرشته قرار مىداديم ، هر آينه او را مرد قرار مىداديم ؛ و هر آينه بر اين مردم مشتبه مىساختيم آنچه را كه آنها بر خودشان مشتبه مىسازند . »
( 3 ) . « بگو : اى پيغمبر كه : به من وحى شده است كه جماعتى از طايفهء جن به سخن من گوش فرا دادند ، پس گفتند : ما شنيديم قرآن شگفت انگيزى را كه به سوى رشد و كمال رهبرى مىكند ، پس ما به آن ايمان آورديم ؛ و هيچ گاه ما به پروردگارمان احدى را شريك نمىآوريم . »