اعجاز و معجزه چيست ؟
1 . معجزه هرچه بوده باشد و به هر شكل و صورتى اتفاق افتد ، بالاخره امرى است خارق العاده و بيرون از نظام علل و معلولات و اسباب و مسبباتى كه ما بنا به عادت به آنها برخورده و آنها را مىشناسيم .
حال اگر پديده و حادثهاى فرض شود كه علت و سبب شناخته شدهاى داشته باشد و ما به همان علت پى ببريم ، يا با قرائنى كه از مورد حادثه دستگيرمان مىشود ، بفهميم كه سببى از قبيل همان اسباب عادى موجب بروز آن پديده و تحقق آن حادثه است ، اگر چه ما نتوانسته باشيم كاملًا به هويت سبب پى ببريم ، در همچون مواردى پديده و حادثه را هرگز معجزه نمىناميم ، بلكه معجزه امرى را مىگوييم كه با اسباب و علل عادى قابل توجيه نبوده و ما مىدانيم كه پاى اسباب عادى در تحقق دادن به اين واقعه ، لنگ و از عهدهء توانايى آنها بيرون است .
در عين حال هر خارق العادهاى را هم معجزه نمىگوييم ، زيرا كرامت و استجابت دعا و سحر و نظاير آن نيز عموماً خارق العاده بوده و در اين صفت با معجزه شريك اند ، اگرچه با آن فرق هايى دارند .
« معجزه » يا آيهء معجزه ( به حسب اصل تسميه ) چنان كه از لفظش پيداست امر خارق العادهاى است كه براى اثبات حق و مقارن با تحدى ( دعوت به مقابله ) تحقق پيدا مىكند ، چنان كه قرآن كريم از جماعتى از انبياى عظام مانند صالح و موسى و