دنبالهء نامطلوب داشته و محروميتهايى بار مىآورد . « 1 »
و براى آخرين بار كه در نهايت تأكيد نهى مىكند ، مخصوصاً به دو نوع از مفاسد و مضرّات اين عمل اشاره مىكند كه رخنه يافتن آنها به جامعهء انسانيت ، اركان جامعهء بشرى را سست و بالاخره كاخ سعادت عمومى را بهطور قطع سرنگون خواهد كرد .
در سورهء مائده ، آيهء 91 مىفرمايد : « شراب مسكر در ميان شما كينه و دشمنى ايجاد كرده و شما را نسبت به مقدسات قوانين و مقررات ، كه پاىبندى آنها تنها راه سعادت شماست ، بىاعتنا و بىبند و بار مىكند » « 2 » و بسيار روشن است كه تنها همّ تعليمات اسلامى تشكيل اجتماع صالحى است كه الفت و التيام در آن حكومت كند و همهء افراد آن خودشان را در پيشگاه خدايى مسئول اجراى قوانين انسانى كه ضامن سعادتشان مىباشد بدانند ، و در هيچ حال خدا را فراموش نكنند و به مسئوليت خود بىاعتنا نباشد .
اين است آنچه اجمالًا در قرآن شريف در مقام قانونگذارى بيان شده است و آنچه از مقام نبوت در اين باب نقل شده بيرون از حد بوده و همهء مضرات جسمانى و روحانى خمر را تفصيلًا بيان مىنمايد .
3 . روزى كه اسلام مشروبات الكلى را تحريم كرد جهان بشريت به استثناى معدودى از يهود ، مبتلاى اين سمّ مهلك بوده و در همهء مجتمعات مترقى و غيرمترقى آن روز رواج كامل داشته و خوردن مى هيچگونه ممنوعيت قانونى نداشت . مردم آن روز با همين عقيده و عادت نامطلوب نسلًا بعد نسل بهطور توارث رشد كرده و رگ و ريشه دوانيده بودند .
البته ريشهكن نمودن چنين عادتى از براى اسلام همان اندازه اشكال داشت كه از
هامش
( 1 ) .« قُلْ إِنَّما حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ وَ الْإِثْمَ وَ الْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ »( اعراف ، آيه 33 . )
( 2 ) .« إِنَّما يُرِيدُ الشَّيْطانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ فِي الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ وَ يَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ عَنِ الصَّلاةِ فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ »