پس از چندى نامهء مسلم مبنى بر مساعد بودن اوضاع نسبت به قيام به آن حضرت رسيد .
امام عليه السلام به ملاحظهء دو عامل كه گفته شد ، يعنى ورود مأمورين سرّى شام به منظور كشتن يا گرفتن وى و حفظ حرمت خانهء خدا و مهيا بودن عراق براى قيام به سوى كوفه رهسپار شد . سپس در اثناى راه كه خبر قتل فجيع مسلم و هانى رسيد ، روش قيام و جنگ تهاجمى را به قيام دفاعى تبديل فرموده ، به تصفيهء جماعت خود پرداخت و تنها كسانى را كه تا آخرين قطرهء خون خود از يارى وى دستبردار نبودند نگه داشته ، رهسپار مصرع خود شد . « 1 »
محمدحسين طباطبائى
قم - ربيعالاول 1391 ه
هامش
( 1 ) بحثى را كه مطالعه كرديد ، چندين سال پيش توسط استاد علامه حضرت آقاى طباطبائى در پاسخ سؤال گروهى از علاقهمندان ، نوشته شده و چنان كه ملاحظه نموديد ، در اين بحث ضمن حفظ اتفاق و استحكام ، اختصار و ايجاز نيز مراعات شده كه تفصيل و تقرير براهين مربوطه ، نيازمند مطرح ساختن يك سلسله مسائل عقلى و فلسفى در سطح عالى است .
اين مقاله براى نخستين بار در تاريخ ربيعالثانى 1391 هجرى به شكل رسالهء كوچكى ، در 32 صفحه ، از طرف ما منتشر و به طور رايگان توزيع گرديد و اينك براى استفادهء بيشتر ، متن آن در اين كتاب نيز درج مىشود . ( خسروشاهى )