وارد شده است .
امام سوم
امام حسين ( سيدالشهدا ) فرزند دوم على عليه السلام از فاطمه عليها السلام دختر پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله كه در سال چهارم هجرى متولد شده است . آن حضرت پس از شهادت برادر بزرگوار خود امام حسن مجتبى عليه السلام به امر خدا و طبق وصيت وى به امامت رسيد « 1 » .
امام حسين عليه السلام ده سال امامت نمود و تمام اين مدت را به استثناى ( تقريبا ) شش ماه آخر در خلافت معاويه واقع بود و در سختترين اوضاع و ناگوارترين احوال با نهايت اختناق زندگى مىفرمود ، زيرا گذشته از اينكه مقررات و قوانين دينى اعتبار خود را از دست داده بود و خواستههاى حكومت جايگزين خواستههاى خدا و رسول شده بود و گذشته از اينكه معاويه و دستياران او از هر امكانى براى خرد كردن و از ميان بردن اهل بيت و شيعيانشان و محو نمودن نام على و آل على استفاده مىكردند ، معاويه در صدد تحكيم اساس خلافت فرزند خود يزيد بر آمده بود و گروهى از مردم به واسطه بى بند و بارى يزيد ، از اين امر خشنود نبودند . معاويه براى جلوگيرى از ظهور مخالفت به سختگيرىهاى بيشتر و تازهترى دست زده بود .
امام حسين عليه السلام خواه ناخواه اين روزگار تاريك را مىگذرانيد و هر گونه شكنجه و آزار روحى را از معاويه و دستياران وى تحمل مىكرد تا در اواسط سال شصت هجرى معاويه درگذشت و پسرش يزيد به جاى پدر نشست . « 2 »
بيعت يك سنت عربى بود كه در كارهاى مهم مانند سلطنت و امارت اجرا مىشد و زير دستان و به ويژه سرشناسانشان دست بيعت وموافقت و طاعت به سلطان يا امير مثلًا مىدادند و مخالفت بعد از بيعت عار وننگ قومى بود و مانند تخلف از امضاى
هامش
( 1 ) . ارشاد مفيد ، ص 179 ؛ اثبات الهداة ، ج 5 ، ص 168 - 212 و اثبات الوصية مسعودى ، ص 125
( 2 ) . ارشاد مفيد ، ص 182 ؛ تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 226 - 228 و فصول المهمه ، ص 163