قيام كند والبته اين جريان براى يزيد خطرناك بود .
اقامت امام حسين عليه السلام در مكه ادامه داشت تا موسم حج رسيد و مسلمانان جهان به عنوان حج گروه ، گروه و دسته دسته وارد مكه و مهياى انجام عمل حج مىشدند آن حضرت اطلاع پيدا كرد كه جمعى از كسان يزيد درزى حجاج وارد مكه شدهاند و مأموريت دارند با سلاحى كه در زير لباس احرام بستهاند آن حضرت را در اثناى عمل حج به قتل رسانند « 1 » .
آن حضرت عمل خود را مخفف ساخته تصميم به حركت گرفت و در ميان گروه انبوه مردم سرپا ايستاده سخنرانى كوتاهى كرده « 2 » حركت خود را به سوى عراق خبر داد وى در اين سخنرانى كوتاه شهادت خود را گوشزد مىنمايد و از مسلمانان استمداد مىكند كه در اين هدف ياريش نمايند و خون خود را در راه خدا بذل كنند و فرداى آن روز با خاندان و گروهى از ياران خود رهسپار عراق شد .
امام حسين عليه السلام تصميم قطعى گرفته بودكه بيعت نكند و به خوبى مىدانست كه كشته خواهد شد و نيروى جنگى شگرف و دهشتناك بنى اميه كه با فساد عمومى و انحطاط فكرى و بى ارادگى مردم و خاصه اهل عراق تأييد مىشد ، او را خورد و نابود خواهد كرد .
جمعى از معاريف به عنوان خير خواهى سر راه را به روى گرفته و خطر اين حركت و نهضت را تذكر دادند ولى آن حضرت در پاسخ فرمود كه من بيعت نمىكنم و حكومت ظلم و بيداد را امضا نمىنمايم و مىدانم كه به هر جا روم ، و در هر جا باشم ، مرا خواهند كشت و اينكه مكه را ترك مىگويم براى رعايت حرمت خانه خداست كه با ريختن خون من هتك نشود « 3 » .
هامش
( 1 ) . ارشاد مفيد ، ص 201
( 2 ) . مناقب ابنشهرآشوب ، ج 4 ، ص 89
( 3 ) . ارشاد مفيد ، ص 201 و فصول المهمه ، ص 168