ائمه و پيشوايان اسلام
به حسب آنكه از فصلهاى گذشته نتيجه گرفته مىشود ، در اسلام پس از رحلت پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله در ميان امت اسلامى پيوسته امامى ( پيشواى منصوب ) از جانب خدا بوده و خواهد بود .
و احاديث انبوهى « 1 » از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله در توصيف ايشان و در عددايشان و در اينكه همه شان از قريشند و از اهل بيت پيغمبرند و در اينكه ( مهدى موعود ) از ايشان و آخرينشان خواهد بود ، نقل شده است .
و همچنين نصوص « 2 » از پيغمبر اكرم درامامت على عليه السلام كه امام اول است وارد شده است و همچنين نصوص قطعى از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و على عليه السلام در امامت امام دوم و به همين ترتيب گذشتگان ائمه به امامت آيندگانشان نص قطعى نمودهاند .
به مقتضاى اين نصوص ، ائمه اسلام دوازده تن مىباشند و نامهاى مقدسشان
هامش
( 1 ) . از باب نمونه : « عن جابر بن سمرة قال : سمعت رسولالله يقول : لا يزال هذا الدين عزيزاً إلى اثنىعشر خليفة . قال فكبر الناس و ضجوا ثم قال كلمة خفية . قلت لأبي : يا أبه ، ما قال ؟ قال : قال كلهم من قريش » . « صحيح ابىداود ، ج 2 ، ص 207 و مسند احمد ، ج 5 ، ص 92 » و چندين حديث ديگر قريب به همين مضمون .
« عن سلمان الفارسى قال : دخلت على النبي صلى الله عليه و آله فإذا الحسين على فخذيه وهو يقبل عينيه و يقبل فاه و يقول : أنت سيد ابن سيد ، و أنت امام ابن امام ، و أنت حجة ابن حجة ، و أنت أبوحجج تسعة ، تاسعهم قائمهم » . « ينابيع الموده ، ( چاپ هفتم ) ص 308 »
( 2 ) . ر . ك : الغدير ، علامه امينى ؛ غاية المرام ، سيدهاشم بحرانى ؛ اثبات الهداة ، محمدبن حسن حر عاملى ؛ ذخائر العقبى ، محبالدين احمد بن عبدالله طبرى ؛ مناقب ، خوارزمى ؛ تذكرة الخواص ، سبط ابنجوزى ؛ ينابيع المودة ، سليمان ابراهيم حنفى ؛ فصول المهمة ، ابنصباغ ؛ دلائل الامامة ، محمد بن جرير طبرى ؛ النص و الاجتهاد ، شرفالدين موسوى ؛ اصول كافى ، ج اول ، محمدبن يعقوب كلينى و الارشاد ، مفيد