و اگر به واسطه دلبستگى و پاى بندى به زندگى اين جهان و لذايد گذران و بى پايه آن از عالم بالا بريده و انس و الفتى به خداى پاك و پاكان درگاهش نداشته باشد گرفتار عذابى دردناك و بدبختى ابدى خواهد شد .
درست است كه اعمال نيك و بد انسان در اين نشئهء گذران است و از ميان مىرود ولى صور اعمال نيك و بد در باطن انسان مستقر مىشود و هر جا برود همراه اوست و سرمايه زندگى شيرين يا تلخ آينده او مىباشد .
مطالب گذشته را مىتوان از آيات ذيل استفاده نمود - خداى متعال مىفرمايد :
« إِنَّ إِلى رَبِّكَ الرُّجْعى »
« 1 » برگشت مطلقا به سوى خداى توست .
و مىفرمايد :
« أَلا إِلَى اللَّهِ تَصِيرُ الْأُمُورُ »
« 2 » آگاه باشيد همه امور به سوى خدا بر مىگردد . و مىفرمايد :
« وَ الْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ »
« 3 » امروز امر يكسره از آن خداست .
« ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً * فَادْخُلِي فِي عِبادِي »
« 4 »
اى نفس كه اطمينان و آرامش يافتهاى ( با ياد خدا ) به سوى خداى خود برگرد ، در حالى كه خشنودى و از تو خشنود شده ، پس داخل شو در ميان بندگان من و داخل شو در بهشت من .
و در حكايت خطابى كه روز قيامت به بعضى از افراد بشر مىشود ، مىفرمايد :
« لَقَدْ كُنْتَ فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ »
« 5 »
تو از اينها كه مشاهده مىكنى در غفلت بودهاى اينك پرده را از پيش چشمت برداشتيم و در نتيجه چشم تو امروز تيز بين است .
هامش
( 1 ) . علق ، آيه 8
( 2 ) . شورى ، آيه 53
( 3 ) . انفطار ، آيه 19
( 4 ) . فجر ، آيات 27 - 30
( 5 ) . ق ، آيه 22