تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شيعه در اسلام ( طبع جديد ) ( فارسى ) — صفحة 135

مساهمون:

ص١٣٥
6 . بيانى ديگر . 7 . استمرار و توالى آفرينش .

انسان از روح و بدن مركب است

كسانىكه به معارف اسلامى تا اندازه‌اى آشنايى دارند مىدانند كه در خلال بيانات كتاب و سنت سخن روح و جسم يا نفس و بدن بسيار به ميان مىآيد و با اين‌كه تصور جسم و بدن كه به كمك حس درك مىشود تا اندازه‌اى آسان است تصور روح و نفس خالى از ابهام و پيچيدگى نيست . اهل بحث از متكلمين و فلاسفه شيعه و سنى در حقيقت روح نظريات مختلفى دارند ولى تا اندازه‌اى مسلم است كه روح و بدن در نظر اسلام دو واقعيت مخالف همديگر مىباشند . بدن به واسطه مرگ خواص حيات را از دست مىدهد و تدريجاً متلاشى مىشود ولى روح نه اين‌گونه است بلكه حيات بالاصاله از آن روح است و تا روح به بدن متعلق است بدن نيز از وى كسب حيات مىكند و هنگامى كه روح از بدن مفارقت نمود و علقه خود را بريد ( مرگ ) بدن از كار مىافتد و روح هم‌چنان به حيات خود ادامه مىدهد . آنچه با تدبر در آيات قرآن كريم و بيانات ائمه اهل بيت عليهم السلام به‌دست مىآيد اين است كه روح انسانى پديده‌اى است غير مادى كه با پديده بدن يك نوع همبستگى و يگانگى دارد . خداى متعال در كتاب خود مىفرمايد :
« وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ طِينٍ * ثُمَّ جَعَلْناهُ نُطْفَةً فِي قَرارٍ مَكِينٍ * ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظاماً فَكَسَوْنَا الْعِظامَ لَحْماً ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ »
« 1 »
هامش
( 1 ) . مؤمنون ، آيات 12 - 14