و به سنت نبوى اهميت ندادن ، كار را به اين جا رسانيد و گرنه مىشد امروز با دريايى از معارف و فرهنگ و علوم اسلامى ، بدون ابهام و شك و ترديد ، روبه رو بود . . . .
56 . اختلاف در جزئيات
رجوع شود به شرح شفا تأليف قارى ، ج 2 ، ص 67 - 68 ، كامل ، ج 2 ، ص 76 ؛ تاريخ طبرى ، ج 2 ، ص 275 ؛ سيرهابنهشام ، ج 3 ، ص 362 و مكاتيب الرسول ، ج 1 ، ص 281 .
در صلح حديبيه هنگامى كه قريش « عروةبن مسعود » را به حضور پيغمبر صلى الله عليه و آله فرستادند ، وى پس از گفت و گوى زياد ، نزد قريش برگشت و گفت : مردم ! من كسرى و قيصر را هم ديدهام ، هيچ كدام را اين اندازه احترام نيست . وضو نمىگيرد مگر اين كه آب وضويش را كه بر زمين مىريزد ، مىگيرند و نزديك مىشود كه سر همان آب با يكديگر بجنگند !
. . . آيا جاى تعجب و پرسش نيست كه مسلمانها با اين ايمان و عقيده ، چگونه از فراگرفتن رفتار و گفتار آن حضرت غفلت نمودند ، و كار به جايى رسيد كه حتى در كيفيّت وضو و مسح آن حضرت ، اختلاف كردند ؟ و يا در گفتن آمين در نماز و تكبير ( يعنى دستها را روى هم به سينه گذاشتن در حال نماز ) و قرائت نماز و اذان و ديگر جزئيات نيز اختلاف نمودند ؟ آيا اگر اهتمام كافى و كامل بر حفظ و نقل احاديث مىشد ، اين اختلافات جزئى ، پيش مىآمد ؟
57 . اختلاف در ارث ؟
در شماره 27 از توضيحات گذشته و در كتاب الغدير ، ج 6 ، ص 269 والنص والاجتهاد ، ص 155 درباره « عول » بحث شده است .
در مسئله ارث عمه به موطأ مالك ، ج 1 ، ص 337 و 338 و در مسئله ارث خاله باز به موطأ مالك ، ج 1 ، ص 338 مراجعه شود .