بعد از شمردن تناقضات عجيب و غريبى كه در داستانهاى مربوط به ابنسبأ موجود است ، راجع به « سبائيه » و پيروان موهوم او هم بحث كرده و سپس جواب كتاب التحفة الاثنى عشرية را كه در اين موضوع افسانههايى دارد ، مىدهد ، و اين بحث تا صفحه 160 آن كتاب ادامه دارد ، طالبين تحقيق حتماً به آن مراجعه كنند .
اين خلاصهاى بود از بحث ما دربارهء ابن سبأ ، براى تفصيل بيشتر به سلسله مقالات ما تحت عنوان « عبداللَّه بن سبأ بين الواقع والخيال » سال سوم و چهارم مجله « الهادى » مراجعه شود . « 1 »
شيعه و غلاة
عبداللَّه بنسبأ خواه وجود خارجى داشته و يا چنانكه ثابت كرديم جز در عالم وهم و خيال وجود خارجى نداشته است ، نسبت دادن او به شيعه و تشيع ، يكى از بزرگترين جنايتهاى تاريخ است . با اين حال ما فرض كنيم ابنسبأ و فرقهء سبائيهاى در عالم بوده است ، بايستى با صراحت تمام اعلام داشت كه شيعه و تشيع ، از افكار ضداسلامى منسوب به او كاملًا بيزار است و تمام عقايد غلوآميزى را كه گاهى به شيعه نسبت مىدهند مخصوص همان « ابنسبأ » موهوم و اصحاب او بوده ، و هيچگونه ارتباطى با شيعه و تشيع ندارد .
مرحوم آيةاللَّه « شيخ محمدحسين كاشفالغطاء » در اين باره مىنويسند :
. . . اما عبداللَّه بن سبأ ، كه او را به شيعه و شيعه را به او مىچسبانند ، به شهادت تمام كتب موجود شيعه ، عموماً به لعن او تصريح نموده و از او بيزارى جستهاند ؛ و كمترين عبارتى را كه كتب رجال شيعه از قبيل رجال « ابىعلى » و غيره در ترجمهء حال او در ذكر حرف ( ع ) نوشتهاند اين است : إن عبداللَّه بن سبأ ألعن من أن يذكر ؛ عبداللَّه بن سبأ ملعونتر از آن است كه ذكر شود « 2 » .
هامش
( 1 ) مجموعه اين مقالات ، اخيراً به شكل كتابى مستقل از سوى مجمع تقريب مذاهب اسلامى منتشر شده است
( 2 ) . آيةاللَّه كاشف الغطاء ، اصل الشيعه و اصولها ، ط 8 عربى ، النجفالاشرف ، ص 57 ، ط 2 فارسى ، تهران ، ص 65