همانا فاصلهء بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم از اسم اعظم خدا ، كمتر از فاصلهء سياهى چشم از سفيدى آن است .
و از اينجا معناى آنچه از امامان معصوم عليهم السلام نقل شده است كه آنها اسماء حسنا « 1 » و اسم اعظم خداوندند ، روشن مىگردد . اين معنا از روايتى كه از اصول كافى نقل كرديم نيز به دست مىآيد .
با توجه با آن روايت و آنچه در روايات « حُجُب » آمده است ، دانسته مىشود كه پنهان بودن اسم اعظم و برگزيدن آن در علم غيب ، تنها به سبب بىتعيّن بودن آن است كه موجب مىگردد كسى به آن دست نيابد ، مگر درصورت فناء ؛ و درآن صورت ، ديگر نشانى از مخلوق نيست :
« الْمُلْكُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ »
« 2 » . و شايد مراد از اينكه خداوند يك حرف را براى خود برگزيد ، همين معنا باشد ؛ واللَّه العالم .
هامش
( 1 ) . همان ، ج 2 ، ص 42 ، ح 119
( 2 ) . حج ، آيهء 65