وَ ما كانَ لِنَفْسٍ أَنْ تَمُوتَ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ .
« 1 »
ما قَطَعْتُمْ مِنْ لِينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوها قائِمَةً عَلى أُصُولِها فَبِإِذْنِ اللَّهِ .
« 2 »
وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِيُطاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ .
« 3 »
بنابراين بر عهدهء هر كس كه معرفت بخداى خود داشته باشد اينست كه خود را در فعل صادر از خود ، مستقلّ نبيند ؛ و مستغنى از خدا نداند ، بلكه خود را مالك فعل بتمليك الهى بداند ؛ و قادر بر انجام آن با قدرت حقّ ببيند .
خداوند مىفرمايد :
أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً
. « 4 »
هر مؤمنى ، چون مىخواهد دست بكارى زند بايد با توكّل و اعتماد به خدا اقدام كند ، و بر او متّكى باشد :
فَإِذا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ .
« 5 »
و چون مىخواهد وعدهاى دهد ، يا خبرى از آينده دهد كه چنين مىكنم ، آن را مقيّد به اذن و مشيّت خدا كند .
هامش
( 1 ) صدر آيهء 145 ، از سورهء 3 : ءَال عمران : « و چنين حقّى براى هيچ نفسى نيست كه بتواند بميرد مگر با اذن خدا . »
( 2 ) صدر آيهء 5 ، از سورهء 59 : الحشر : « هر درخت نهال خرمائى را كه بريديد يا همانطور بر ريشهء آن گذارديد كه بوده باشد پس به اذن خدا بود . »
( 3 ) صدر آيهء 64 ، از سورهء 4 : النّسآء : « و ما هيچ پيامبرى را نفرستاديم مگر آنكه با اذن خدا مورد اطاعت مردم قرار گيرد . »
( 4 ) قسمتى از آيهء 165 ، از سورهء 2 : البقرة : « و تمام مراتب و درجات قوّت انحصار به خدا دارد . »
( 5 ) قسمتى از آيهء 159 ، از سورهء 3 : ءَال عمران : « پس اى پيغمبر ! زمانى كه ارادهء انجام كارى را داشتى ، بر خدا توكّل كن ! »