البتّه هميشه همزه ( أ ) و الف ( ا ) هر يك را به عدد 1 حساب مىكنند و حروفاتى كه بواسطهء تشديد مكرّر است يكحرف محاسبه مىنمايند ، مثلًا لفظ علىّ را 110 مىگويند ؛ چون ع 70 و ل 30 و ى 10 است و مجموعاً مىشود 110 .
و كلمهء قُدُّوس را 170 مىگيرند ؛ چون ق 100 و د 4 و و 6 و س 60 است ، و دالِ مكرّر در تلفّظ حساب نمىشود .
و كلمهء فَعّال را 181 ميگيرند ؛ چون ف 80 ، ع 70 ، ا 1 ، و ل 30 است .
و ليكن استثناءً كلمهء جلالة الله را با آنكه لام آن تشديد دارد دو حرف حساب مىكنند ، و ألف الله را حساب نمىكنند ؛ و بنابراين الله 66 مىشود ؛ چون ا 1 و ل 30 و ل 30 و ه 5 است . و به همين جهت الله را در كتابت با تشديد نمىنويسند ؛ چون لام را مكرّر مىنويسند و بنابراين تشديد ندارد . و ألف را نيز نمىنويسند ، بلكه به صورت دو لام مكرّر و بدون الف مىنويسند ، اينطور : الله ، در حالى كه طبق قواعد معمولى رسم الخطّ بايد اينطور نوشته شود : الّاه .
ليكن چون رسم الخطّ عربى طبق حساب أبجد است لذا الّاه را بايد به صورت الله نوشت .
و بر همين اساس ، چون حروفات مشدّد در كتابت يكحرف نوشته مىشود ، يكحرف محاسبه مىشود . و بر همين قاعده نيز چون الف إلاه را حساب نمىكنند در كتابت إله ( بدون الف ) نوشته مىشود ، و عليهذا 36 خواهد بود .
و الف رَحْمان را نيز حساب نمىكنند ، چون در كتابت رَحْمَن ( بدون الف ) نوشته مىشود ، و بنابراين 298 خواهد بود . اين راجع به أبجد كبير بود .
امّا أبجد صغير را اطلاق كنند بر عدد حروف ابجدى با طرح 9 ، 9 از آنها . مثلًا حرف ى عددش يك است ؛ چون از عدد ى در ابجد كبير كه ده مىباشد ،
مهر تابان ( طبع جديد ) ( فارسى ) — صفحة 367
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٣٦٧