نمىكند .
مىفرمودند : روزى به كربن گفتم : در دين مقدّس اسلام تمام زمينها و مكانها بدون استثناء محلّ عبادت است . اگر فردى بخواهد نماز بخواند يا قرآن بخواند يا سجده كند يا دعا كند ، در هر جا كه هست مىتواند اين اعمال را انجام دهد ؛ و رسول الله فرموده است : جُعِلَتْ لِىَ الارْضُ مَسْجِدًا وَ طَهُورًا . ولى در دين مسيح چنين نيست ؛ عبادت فقط بايد در كليسا انجام گيرد و در موقع معيّن ؛ عبادت در غير كليسا باطل است .
بنابراين ، اگر فردى از مسيحيان در وقتى از اوقات حالى پيدا كرد ، مثلًا در نيمه شب در خوابگاه منزل خود ، و خواست خدا را بخواند چه كند ؟
او بايد صبر كند تا روز يكشنبه ، كليسا را چون باز كنند ، بيايد در آنجا و براى دعا در آنجا حضور بهمرساند ؟ ! اين معنى قطع رابطهء بنده است با خدا .
كربن در پاسخ گفت : بلى ، اين اشكال در مذهب مسيح هست ؛ و الحَمد لِلّه دين اسلام در تمام ازمنه و امكنه و حالات ، رابطهء مخلوق را با خالق خود محفوظ داشته است .
و فرمودند : اگر در دين مقدّس اسلام انسان حاجتمند حالى پيدا كند ، طبق همان حال و حاجت ، خدا را مىخواند ؛ چون خدا اسماء حُسنائى دارد چون غفور و رحيم و رازق و منتقم و غيرها ، و انسان طبق خواست و حاجت خود ، هر يك از اين اسماء را مناسب ببيند ؛ خدا را بدان اسم و صفت ياد مىكند .
مثلًا اگر بخواهد خدا او را بيامرزد و از گناهش درگذرد ، بايد از اسم غَفور و غَفّار و غافِرُ الذَّنْب استفاده كند .
امّا در دين مسيح ، خدا اسماء حُسنى ندارد ؛ فقط لفظ خُدا و إله و أبْ براى اوست ، بنابراين اگر شما مثلًا حالى پيدا كرديد ! و خواستيد خدا را
مهر تابان ( طبع جديد ) ( فارسى ) — صفحة 77
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٧٧