حسين عليه السلام است كه آن حرز است از هر بلا و مخاوفى « 1 » و در فصول خواتيم گذشت انگشترهايى كه مناسب است در سفر با خود برداشتن . « ق » و عمامه بر سر بسته از خانه بيرون رو تا آن كه سالم به اهل خود برگردى « ظم » و سر عمامه را تحت الحنك بينداز تا از دزد و غرق شدن و سوختن در امان باشى « 2 » و وارد شده كه « حضرت لقمان با پسر خود گفت كه : اى فرزند ! چون به سفر روى شمشير و كمان و اسب و موزه و عمامه و رسن هايى كه ضرور مىشود ، و مشك آب و سوزن و خياط ، « 3 » با خود بردار ، و از دواها آن چه تو و اصحاب تو به آن محتاج شوند بردار ، « 4 » » و رسول خدا صلى الله عليه و آله چون به سفر تشريف مىبرد شيشه‌ى روغن و سرمه دان و مقراض و آيئنه و مسواك و شانه و سوزن و ريسمان و چيزى كه به آن كفش را پينه كنند و تسمه‌هاى نعل را بر مىداشتند . « 5 » و سوره عبس را در كاغذ سفيد بنويس و به هر راهى كه روى با خود نگاه دار ، كه در آن راه به جز نيكى نبينى و از مفاسد آن راه محفوظ باشى . انشاء اللّه .

« ق » وارد شده كه « چون به سفر رويد سفره با خود برداريد و طعام‌هاى نفيس در آن سفره بگذاريد « 6 » « ل » و از شرف آدمى است كه توشه‌ى خود را نيكو گرداند هرگاه به