سفر رود . « 1 » » و روايت شده كه : « حضرت امام زين العابدين عليه السلام چون به سفر حج مىرفتند از بهترين توشه‌ها بر مىداشتند مانند : لوز و شكر و قاووت ترش و شيرين ، « ق » و نان در ميان توشه‌ى خود بردار كه باعث بركت مىشود . « 2 » » و در سفر زيارت سيد الشّهداء عليه السلام توشه‌ى خود را از پختنىها و چيزهايى لذيذ قرار مده ، بلكه توشه‌ى خود را نان با شير يا ماست قرار بده « 3 » كه در حديث وارد شده از حضرت صادق عليه السلام كه فرمود : « شنيده‌ام كه جمعى هستند چون به زيارت قبر حضرت امام حسين عليه السلام مىروند با خود سفره بر مىدارند كه در ميان آن بزغاله بريان و حلواها است ! اگر به زيارت قبر دوستان خود بروند چنين نمىكنند . « 4 » » و ميانه روى كن در خرج كردن كه بهترين خرج كردن‌ها ميانه رويست و خدا اسراف را دشمن مىدارد مگر در راه حجّ يا عمره . « 5 »

چون اراده‌ى سفر كردى اول رفيق به هم رسان پس سفر كن ، « 6 » و بايد تنها سفر نكنى كه كسى چنين كند ملعون است و شيطان با او است ، و دو نفرى هم به سفر رفتن نيكو نيست ، « 7 » « ل » و بهترين رفيقان مصاحبان نزد خدا چهار نفرند و اقلّ رفيقان سه و اكثر