از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه : « تصدّق كن و هر روزى كه خواهى به سفر برو . « 2 » » و منقول است كه « از آن حضرت پرسيدند كه : آيا كراهت دارد سفر كردن در روزى از روزها مثل چهارشنبه و غير آن ؟ فرمود : افتتاح سفر خود به تصدّق بكن و هر وقت كه خواهى بدر رو . « 3 » » و امّا دعاهايى كه دافع نحوست آن اوقاتى است كه در آن‌ها سفر كردن كراهت دارد ، از جمله آن است كه : پيش از متوجّه شدن به سفر بخوانى سوره‌ى حمد و دو سوره‌ى « قل اعوذ » و آية الكرسى و سورهء « انا انزلناه » و آخر آل عمران « إِنَّ فِى خَلْقِ السَّمواتِ وَالأَرْضِ » تا آخر سوره ، پس بگو : « اللهم بك يصول الصائل و الخ « 4 » » و از حضرت امام موسى عليه السلام منقول است كه : « هفت چيز است كه اگر در برابر مسافر ظاهر شود براى او شوم است : كلاغى كه فرياد كند از جانب راست او ، و سگى كه دم را علم كرده باشد ، و گرگى كه بر دم خود نشسته باشد و بر روى او فرياد كند ، پس سه مرتبه بلند شود و پست شود ، و آهويى كه از جانب راست او بيايد و به جانب چپ او برود ، و جغدى كه فرياد كند ، و زن پير سفيد مويى كه رو به روى او بيايد ، و الاغى كه گوشش بريده باشد . پس كسى كه از ديدن اين‌ها ترسى در خاطرش بيايد بگويد :