حق تعالى هزار هزار حسنه براى او بنويسد « 1 » « قر » و وارد شده كه : تبسّم در روى برادر مؤمن حسنه است و خاشاكى از او برداشتن حسنه است . « 2 » و در احاديث معتبره از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه : « چون مؤمن از قبر بيرون مىآيد با او شخصى بيرون مىآيد و مىگويد : بشارت باد تو را به كرامت از جانب خدا و خوشحالى ، پس مؤمن به او مىگويد كه : خدا تو را بشارت به نيكى دهد . پس با او مىباشد و به هر هولى كه مىگذرد مىگويد كه اين از تو نيست ، و به هر نيكى كه مىگذرد مىگويد كه اين از تو است و پيوسته او را چنين بشارت مىدهد تا آن كه به مقام حساب آيد ، پس چون امر كنند كه او را به بهشت برند به او مىگويد كه : بشارت باد تو را كه خدا امر فرمود تو را به بهشت برند . مؤمن گويد كه : تو كى هستى كه از قبر تا اين جا مرا بشارت دادى و مونس من بودى و از جانب خدا به من خبر رساندى ؟ گويد كه : منم آن شادى كه در دل برادر مؤمن خود داخل كردى در دنيا ، خدا مرا از آن خلق كرده است كه بشارت دهندهى تو و در تنهايى مونس تو باشم . « 3 » »
در فضيلت سعى كردن در حوائج مؤمنان
و امّا سعى كردن در حوائج مؤمنان پس ثواب آن زياده از آن است كه احصا شود ، بلكه وارد شده كه : « برآوردن حاجت مؤمن بهتر است از بيست حج ، « 4 » و در حديثى ديگر : بهتر است از هزار بنده آزاد كردن و هزار اسب در راه خدا به جنگ فرستادن . « 5 » » و حضرت امام محمّد باقر عليه السلام فرمود : « هر كه راه رود براى برآوردن حاجت برادر