مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — صفحة 226

نهم ، آن كه تتبّع كند در احوال مقرّبان درگاه الهى و ابتلا و صبر آن‌ها را ملاحظه كند ؛ تا آن كه رغبت به صبر و استعداد نفس از براى او حاصل شود . و بدان كه مراد از صبر همان است كه در ابتدا ذكر شد ؛ امّا سوختن دل و جارى شدن اشك كه از مقتضاى بشريّت است بنده را از حدّ صبر بيرون نمىبرد ؛ چنان چه منقول است كه : « چون حضرت ابراهيم فرزند حضرت رسول صلى الله عليه و آله وفات يافت اشك از چشم حضرت رسول صلى الله عليه و آله جارى شد . شخصى عرض كرد آيا شما منع نمىفرموديد ما را از امثال اين ؟ حضرت فرمود : اين ترحّم و مهربانى است و خدا ترحّم مىكند مهربانان بندگان خود را . و فرمود چشم اشك مىريزد و دل مىسوزد و سخنى سر نمىزند كه پروردگار را به غضب آورد » . « 1 » پس نظير اين مطلب چنان است كه مريض به فصد و حجامت راضى و خشنود است ؛ و لكن از درد و الم آن متأثّر مىشود .