تدريجى بيرون آيند ، و همچون زندگان به داشتن حياتى بهتر بپردازند ، چنان كه اين مقصود قرآنى عظيم را ، سيّد و مولاى ما حضرت سيّد الشهداء « ع » ، در نامه ها و خطبه ها خود به خوبى بيان كرده است . « 1 » و اگر امر بدان گونه بود كه اين ساده لوحان و پيروان ايشان تصوّر مىكنند ، چنان لازم مىآمد كه در احاديث مهدى منتظر « ع » ( كه قائم به حق و عدل و زنده كنندهء قرآن و آشكاركنندهء ايمان و عملكننده به سنّتهاى پيامبر « ص » و پيرو سيرهء على بن ابى طالب « ع » و آخرين مصلح انسان و انسانيّت است ) ، چنين مىآمد : « زمين را پر از تقوى و عبادت مىكند » ، با اينكه آمده است كه « زمين را پر از عدل و داد مىكند » « 2 » و همين عدل و داد مقدّمه و مستلزم « تقوى » و « عبادت » درست است .
آرى ، دين جز به عدل اقامه نمىشود ، و حيات واقعى احكام اسلامى تنها به اجراى عدالت ميسّر خواهد شد ، و هيچ چيز ، به تقوى و تحقّق يافتن عام و فعلى آن در همهء نواحى نزديكتر از اجراى عدالت نيست . و شكوفايى اقتصادى بهمراه عدالت معيشتى ، اثرى قطعى در استقرار عدل
هامش
« 1 » . از جمله « تحف العقول » ، بخش سخنان حضرت امام حسين « ع » ، ملاحظه شود .
« 2 » . مقصود ما از اين دو واژه ( تقوى - عبادت ) ، همان است كه از عمل برخى كسان فردگرا و متحجّر به چشم مىخورد ، نه اصل « تقواى اسلامى » و « عبادت اسلامى » ، كه در رأس تعاليم اسلام قرار دارد ، و البته در دولت مهدى منتظر « ع » و تربيت قرآنيى كه آن امام مردم را بدان گونه تربيت مىكند نيز جاى آنها در قلَّه است . امام مهدى موعود « ع » ، پس از اقامهء قسط و اجراى عدالت ، بعنوان مهمترين عاملى كه زمينه ساز ساختن « انسان قرآنى » است ( يعنى : انسان عابد و عادل و متّقى ) و « جامعهء قرآنى » ( جامعهء قائم بالقسط ) ، آن روش تربيتى را عملى خواهد ساخت ، يعنى اجراى عدالت همه گير ، به منظور همه گير شدن تقوى و عبادت در واقع ، آنچه از تعاليم اسلامى ( قرآنى و حديثى ) به خوبى و آشكارا فهميده مىشود ، اين است كه تقوى و تقدّس فردى ارزشى ندارد ، مسلمان راستين و متّقى آن است كه از حال مسلمانان - بويژه مستضعفان ( و حتى از مستضعفان غير مسلمان ) - غافل نباشد ، و از كوشش براى رسيدن حقوق محرومان به آنان باز نايستد . اين است كه قرآن كريم - بجز احاديث - بصراحت مىفرمايد - چنان كه چند بار نقل كردهايم - اگر مىخواهيد به تقوى برسيد و در نزد خداوند مسلمانى متّقى ( با تقوى - تقوى پيشه ) بشمار آييد ، عادل باشيد و در راه اجراى عدالت بكوشيد ( * ( اعْدِلُوا ، هُوَ ، أَقْرَبُ لِلتَّقْوى
) .