11
الإمام علي « ع » : من حقّ الرّاعي أن يختار لرعيّته ما يختار لنفسه . « 1 »
( 1 ) امام على « ع » : حاكم وظيفه دارد كه براى مردم خود همان چيزى را برگزيند كه براى خود ( و زندگى و بستگان خود ) بر مىگزيند ! ؟
ز - حاكم اسلامى از نزديكان خود طرفدارى نمىكند
12
الإمام علي « ع » : . . . و الله لقد رأيت عقيلا و قد أملق حتّى استماحنى من برّكم صاعا ، و رأيت صبيانه شعث الشّعور ، غبر الألوان من فقرهم ، كأنّما سوّدت وجوههم بالعظلم ؛ و عاودني مؤكَّدا و كرّر عليّ القول مردّدا ، فأصغيت إليه سمعي ، فظنّ أنّي أبيعه ديني ، و اتّبع قياده مفارقا طريقتي ؛ فأحميت له حديدة ، ثمّ أدنيتها من جسمه ليعتبر بها ، فضجّ ضجيج ذي دنف من ألمها ، و كاد أن يحترق من ميسمها . فقلت له : ثكلتك الثّواكل يا عقيل ! أ تئنّ من حديدة أحماها إنسانها للعبه ، و تجرّني إلى نار سجرها جبّارها لغضبه ؟ أ تئنّ من الأذى ، و لا أئنّ من لظى ؟ ! . . . « 2 »
( 2 ) امام على « ع » : . . . به خدا سوگند كه عقيل را ديدم پريشان و مستمند ، از من خواست تا يك من « 3 » از گندم شما به او بدهم ، و كودكانش را ديدم كه از فقر مويشان ژوليده و رنگشان تيره گشته بود ، چنان كه گويى چهره هاى آنان را با نيل رنگ كردهاند ؛ و او پى در پى به ديدار من آمد و گفتهء خود را تكرار كرد . و من به سخنانش گوش مىدادم ، تا آنجا كه پنداشت دين خود را به دو
هامش
« 1 » . « غرر الحكم » / 304 .
« 2 » . « نهج البلاغه » / 713 ؛ « عبده » 243 / 245 .
« 3 » . « من » در اينجا در برابر « صاع » آمده است كه نزديك به 3 كيلو است .