تنگدست گردند كه واليان روى به جمع كردن مال آورند ، و از ماندن خود بر سر كار نااميد گردند ، و از آنچه مايهء عبرت است كمتر عبرت گيرند .
ه - لزوم هم سطح بودن زندگى و معيشت حاكم اسلامى ( و خانوادهء او ) با ضعيفترين فرد اجتماع
9
الإمام علي « ع » : أ أقنع من نفسي بأن يقال : « أمير المؤمنين » ، و لا أشاركهم في مكاره الدّهر ، أو أكون أسوة لهم في جشوبة العيش ؟ . . . « 1 »
( 1 ) امام على « ع » : آيا بدين بسنده كنم كه به من ، « امير المؤمنين » گويند ، و در ناخوشايندهاى روزگار شريك مردم نباشم ؟ يا در سختى زندگى نمونه اى بر ايشان بشمار نيايم ؟ 10
الإمام علي « ع » : إنّ الله تعالى فرض على أئمّة الحقّ ، أن يقدّروا أنفسهم بضعفة النّاس ، كيلا يتبيّغ بالفقير فقره . « 2 »
( 2 ) امام على « ع » : خداى متعال بر پيشوايان بر حق ، واجب فرموده است كه خود را با مردم ناتوان برابر نهند ، تا فقر و تنگدستى ، فقيران را به شورش واندارد .
و - برگزيدن حاكم اسلامى و مقامات حكومتى براى خود ، همان زندگى را كه براى مردم برمىگزيند ( زندگى كردن مثل مردم ؟ ! . . . )
هامش
« 1 » . « نهج البلاغه » / 971 ؛ « عبده » 3 / 81 .
« 2 » . « نهج البلاغه » / 663 ، « عبده » 2 / 213 ، در اين نسخه ، « على أئمة العدل » است يعنى :
« پيشوايان دادگر » .