است « 1 » .
قال : : و اشرفهم خلقا . « 2 » اين وجه هشتم است ، و آن اين است كه حضرت امير - عليه السّلام - بود اشرف ناس در خلق و گشاده روئى به مرتبه [ اى ] كه نسبت داد عمر آن حضرت - عليه السّلام - را به دعا به ، يعنى با مزاح و شوخى كردن با وجود شدّت بأس و هيبت و شجاعتى كه او را بود . « 3 »
گفته است صعصعة بن صوحان كه بود آن حضرت - عليه السّلام - در ميان ما مثل ما نرم جانب و شديد التّواضع و زود منقاد شونده و بوديم ما از او خايف و با هيبت ، مثل اسيرى كه بسته شده باشد از براى شمشير دارى كه در بالاى سر او ايستاده باشد .
و گفته بود معاويه مرقيس بن سعد را « رحم اللّه ابا حسن » پس به خدا قسم كه بود با بشاشت و شكفتگى صاحب شوخى و مزاح ، پس در جواب او قيس گفته است : بدان ! به خدا قسم كه بتحقيق بود با اين حال كه تو مىگويى صاحب هيبتتر از شير صاحب / * الف / 239 / دو يال كه گرسنه باشد ، اين هيبت تقواى « 4 » او بود نه مثل هيبت تو نسبت به اجلاف شام .
پس افضل از غيرش بود از جهت آن كه جمع نموده بود متضادّ آن را ، از حسن خلق و طلاقت وجه و عظم و بزرگى و شجاعت
هامش
( 1 ) . ر . ك : بحار الانوار ج 41 / 119 و احقاق الحق ج 9 / 265 ، ج 15 / 378 و ج 20 / 496
( 2 ) . كشف المراد / 387
( 3 ) . بنگريد : حاشيهء تجريد الاعتقاد / 276
( 4 ) . نسخهها : تقوى