در اشارات شيخ آذرى مسطور است
كه قريهء فواره در دمشق مشهور و معروفست بعشق ، روديست عجيب در آن نواحى كه در پنجسال آب از آن برميآيد و يكسال در آن دريا مىباشد و چهار سال ديگر بر يك نمط از رفتن عاريست .
ايضا در حدود يمن روديست و از غرايب آن در هر زبان سرودى چون روشنى روز غالب شود آب آن به طرف مغرب جارى شود و هرگاه آفتاب به مغرب آمد آب بجانب مشرق جارى گردد .
ايضا در حوالى اندلس شهرى واقعست و بدر آنشهر نهر قوى جاريست كشتى را از آن هميشه خطر است و الاغ را از آن آب گذر نباشد چون يوم شنبه آيد از گردش ايام بماند آن بحر پرخروش آرام شود سواى روز شنبه كسى از آنشهر به طرف ديه نميرود از اين راه آن دريا را بحر السبت خوانند و آن نهر را بزرگ شمارند .
ايضا در دره كوه طبرستان نهريست روان چون كسى بانگ در آن صحرا نمايد آب در آن نهر برجا بايستد و هرگاه نعره ديگر كشد از آن فى الحال نهر روان گردد .
ايضا روديست بنام ايلامى و مشهور عالمست و دريافت ماهيتش دور از عقل اگر كسى روز در آن آب غسل كند وقت شب بخواب محتلم شود .
ايضا در حدود اندلس دره تنگيست و رودى در آن جاريست تيزپر در آن رود يك سنگيست كه بخاصيت چون آهنربا جاذب آدميست آنقدر جذب دارد آنسنگ كه از يكفرسخى آدم را به خود ميكشد هركه به آن آب از غرب و شرق آنسنگ برسد او را در دريا غرق مىكند .
و در آنجا در سر راه بتى از سنگ ساختهاند حكيمان آگاه نوشتهاند