پنجم آنكه زمانى بسيار آن بول را مدافعه نكرده باشد .
ششم آنكه عقيب الخروج بدان استدلال نكند بلكه چندانى صبر كنند كه در تاروره ساكن شود .
هفتم آنكه نگذارد كه بر او زمان بسيار بگذرد و بعضى آن را بشش ساعت مقرر كردهاند و بعضى به چهار ساعت و پيش شيخ رئيس آنست كه اگر ساعتى بر او بگذرد استدلال نشايد كرد .
هشتم آنكه بعد از خواب طعام يا شراب نخورده باشد .
نهم آنكه چيزى كه بول را رنك كند نخورده باشد .
دهم آنكه بشره او ملاقى صابغى همچو حنا نشده باشد .
يازدهم چيزى از مدرات نخورده باشد .
دوازدهم پيشتر تخمه يا سوء استمرائى نبوده باشد .
سيزدهم آنكه بعد از جماع نباشد .
چهاردهم آنكه در حيض يا نفاس نبوده باشد .
پانزدهم تعب و رياضت نكشيده باشد .
شانزدهم آنكه تمام آن بول را اخذ كنند .
هفدهم آنكه در قاروره شفاف كه رنك اوصاف باشد اخذ كنند .
هيجدهم آنكه از وصول هواى گرم يا سرد يا آفتاب نگاهدارند .
نوزدهم آنكه بوقت نظر قاروره را اندكى بجنباند .
بيستم آنكه در مقامى روشن كه شعاع آفتاب برو نيفتد در او نظر كنند .
بيست و يكم آنكه در قاروره كه بعد از بول اول نشسته باشد نگيرند .
بيست و دوم آنكه بجاى دور نبرند .
بيست و سوم آنكه از قاروره در قاروره ديگر نريرند .
بيست و چهارم آنكه سرد شده آن را به آب گرم يا غير آن گرم نكنند اجناسيكه به دو احوال دليل معلوم كنند هفتاند :
نفائس الفنون في عرائس العيون ( فارسى ) — صفحة 129
مساهمون: أبو الحسن الشعراني
ص١٢٩