او منعقد نشود « 1 » اما اگر غايب باشد هم چو درينوقت منعقد شود بقولى .
پنجم آنكه جمعه بايد كه در ميان بناها باشد به مذهب شافعى و پيش ديگران اين شرط اعتبارى ندارد مگر بيرون شهر يا ديه بميلى كه آنوقت اداء جمعه پيش آن سه جايز نباشد اما به مذهب صادق عليه السّلام جايز بود .
ششم خطبه است پيش از نماز و اقل آن به مذهب ابو حنيفه و يكروايت از مالك ذكر خداست و بمذهب سه ديگر آن مقدار كه او را خطبه خوانند از تحميد و صلوات و موعظه الا آنكه به مذهب شافعى فريضه دو خطبه است ايستاده و بيكروايت از احمد نيز ايستادن در خطبه فرض است و بيكقول شافعى دعاى مؤمنان و قرائة قرآن و موالات در خطبه هم فرض است و به مذهب ديگران دو خطبه با قرائت و دعا و قعود بين الخطبتين سنت است .
اما به مذهب صادق عليه السّلام دو خطبه واجبست و هر يكى از آن بايد مشتمل بود بر الحمد للّه و الصلاة على رسوله بتعيين و بر وعظ و لفظ آن معين نيست و قرائت سوره خفيفه و بقولى آيتى كه فائده او تمام بود مجزى بود و قيام در خطبتين و فصل ميان هر دو و جلسه خفيفه و رفع صوت چنان كه عدد معتبر بشنوند واجبست و شرطى ديگر به مذهب صادق عليه السّلام آنست كه از موضعى كه جمعه گذارند تا بموضعى ديگر كم از فرسخى نباشد و اگر كمتر باشد هر دو باطل شود و پيش ديگران اگر يكمسجد اجتماع خلق را تحمل نكند اقامت دو جمعه در شهرى روا بود و چون حالت جمعه پيش ائمه بر اينوجه است كه شرح داده شد احتياط آن بود كه جمعه بوجهى كه جامع همه شرايط بود بگذارند تا بيقين از عهده فريضه بيرون آيند . « 2 »
هامش
( 1 ) مشهور از مذهب آن حضرت « ع » آن است كه جمعه بىحضور امام معصوم يا اذن او منعقد شود اما واجب تعيينى نباشد حضور مردم در آن و اگر حاضر شدند و خواندند كافى از نماز ظهر است و اگر حاضر نشدند و ظهر خواندند معصيت نكردهاند .
( 2 ) مقصود مؤلف آن است كه نماز جمعه را موافق مذهب حضرت امام جعفر صادق ( ع ) بگذارند