أن يصوموا النّهار ، و يقوموا اللَّيل ، و لا يناموا على الفراش ، و لا يأكلوا اللَّحم ، و لا يقربوا النّساء و الطَّيب ، و يلبسوا المسوح ، و يرفضوا الدّنيا و يسيحوا في الأرض . . . فخطب النّبيّ « ص » : فقال : « ما بال أقوام حرّموا النّساء و الطَّيب و النّوم و شهوات الدّنيا ؟ أما إنّي لست آمركم أن تكونوا قسّيسين و رهبانا ، فإنّه ليس في دينى ترك اللَّحم و النّساء ، و لا اتّخاذ الصّوامع ، و إنّ سياحة أمّتي و رهبانيّتهم الجهاد . . . » . « 1 »
( 1 ) پيامبر « ص » - اين آيه : « * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما أَحَلَّ الله ) * . . . » ، در بارهء شمارى از اصحاب پيامبر « ص » فرود آمد كه تصميم گرفتند ، هر روز روزه بگيرند ، و هر شب تا بامداد نماز بخوانند ، و بر بستر نخوابند ، و گوشت نخورند ، و با زنان نزديكى نكنند ، و با عطر خود را خوشبو نسازند ، و پوشاك پشمين بپوشند ، و به عبادت و سفرهاى مرتاضانه بپردازند ؛ ( پس از اين حادثه ) ، پيامبر « ص » براى مردم سخنرانى كرد و چنين فرمود : « چه شده است كه كسانى زنان و عطر و خواب و خوشيهاى دنيا را بر خود حرام كردهاند ؟ آگاه باشيد كه من به شما دستور نمىدهم كه همچون كشيشان و راهبان زندگى كنيد ، نخوردن گوشت و ترك زنان و ديرنشينى از دين من نيست ؛ سياحت ( عبادت و سير و سفر درويشانه ) و رهبانيّت ( ديرنشينى ) امّت من ، جهاد است . . . » .
بنگريد ! در اين حديث نبوى بسيار سازنده ، كه يكى از قلَّه هاى تربيت اسلامى است - هم در جهت « فردسازى » ( تربيت ) ، و هم در جهت « جامعه پردازى » ( سياست ) - بژرفى بنگريد ، كه چگونه پيامبر بزرگ ،
هامش
« 1 » . « بحار » 40 / 328 ؛ از كتاب « مناقب » .