با برادر خدايى ( دينى ) مساوات داشتن » ، و در كتاب « اصول كافى » ( 2 / 145 ) ، به جاى آن تعبير چنين آمده است :
« مؤاساة الأخ في الله »
، يعنى به جاى « مساوات » ، واژهء « مواسات » آمده است . البته تعبيرى كه در كتاب « تحف العقول » آمده است ، تكليفى سنگينتر را اعلام مىدارد ، كه عمل به اصل « مساوات » است . تعبير « مساوات » كه در كتاب « اصول كافى » آمده است نيز مهم است ، يعنى مقدارى از مال خود را در اختيار ديگران قرار دادن .
فيض كاشانى گفته است : « مؤاسات ( با همزه ) در ميان برادران ، عبارت از يارى كردن با جان و مال و جز اينهاست در بارهء هر چيزى كه نياز به يارى كردن داشته باشد ؛ در عربى گفته مىشود : « آسيته بمالي مؤاساة » ، يعنى : « او را در مال خود شريك برابر قرار دادم » . و تلفّظ اين كلمه با واو ، يعنى « مواسات » ، لهجهء ديگرى است ( و به همين معنى است ) . در « قاموس » در « فصل همزه » چنين آمده است : آساه بماله مؤاساة ، يعنى از مال خود به او داد . و اين در صورتى است كه بخشنده خود بيش از اندازهء كفاف نداشته باشد ؛ پس اگر بيش از آن داشته باشد و از آن مال ( و درآمد اضافى خود ) بدهد ، ديگر « مؤاسات » نيست ( و به آن « مواسات » گفته نمىشود ) » . « 1 » ، فصل بعد ، در بارهء « مواسات » است ، ملاحظه كنيد .
هامش
« 1 » . « اصول كافى » 2 / 145 ، پانوشت 2 .