تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منافع حيوان ( فارسى ) — صفحة 103

مساهمون:

ص١٠٣
گاو هشت ماهه به گشن آيد ، و نه ماه بچه آرد ؛ و اگر از اين زودتر زايد به كار نيايد كه سم سست باشد . و چون گاو بر ماده جهد نگه بايد كرد ، اگر به دست را [ ست ] فرود آيد نر باشد ؛ و اگر به دست چپ ، ماده . و چون خايهء چپ گشن ببندند بچه نر آرد ؛ و اگر راست بندند ماده . و گاو را چون گشن دهند ، [ 39 پ ] زود پير شود ؛ و بانگ ماده از نر قوىتر باشد . و نر بيست سال زنده ماند و ماده پانزده سال . و اگر زيره در گوش گاو كنند بميرد ؛ و شهوت و منى بسيار دارد .

خاصيّت گاو

گوشت گاو غليظ است . زود هضم نشود ، تولّد سودا كند ، و چون بر آماس‌ها نهند متحلّل گرداند . و اگر بر زخم گزيدهء مردم نهند نيك شود و درد بنشاند . دماغ او با روغن گداخته گردانند و بر مفاصل طلى كنند درد ساكن گرداند . مغز گاو گداخته گردانند با روغن غاز [ و ] روغن جوز ، و تن و دست و پاى بدان تدهين كنند ، خارش بنشاند . مغز گوساله با روغن گل گداخته گردانند ، و زن بردارد نيك باشد آماس‌هاى رحمى را ، و نرم كند . پيه گاو با عدس پخته [ 40 ر ] گردانند و بخورند ، ريش‌هاى امعا را نافع باشد ، و چون كندرو را اضافت كنند و طلى كنند ريش‌هاى عارضى كه بر ساق پا از برودت نيك شود . و چون با پيه مرغابى گداخته گردانند نافع باشد آماسى كه در گوش باشد چون در او چكانند . ( ) بسوزانند تا خاكستر شود و در سركه خيسانند ( ) بر موضع بينى نوبتى چند ( ) رندش شاخ نر گاو در بينى كنند كه خون