نيم مثقال به آب كرفس كسى را دهند كه در مثانه سنگ دارد پاره پاره كند و بيندازد . زهرهء او را با كندرو و زنجبيل آميخته گردانند و به آب گرم در حمّام بر ريق بخورند ، درد سپرز را نافع باشد .
صورت بز كوهى
و از عجايب بز كوهى آن است كه خويشتن را از جايگاههاى بلند در اندازد قرب سد نيزه و به سرو بايستد ، آنگاه بدود و باشد . [ 38 ر ] و عجب در اين است كه در سروى او سوراخى هست كه نفس بدان زند ، و اگر آن سوراخ بگيرند چنانك هوا در او نرود به زودى بميرد .
و اندازههاى سالهاى او عدد بند سرو دارد ؛ و دشمن مار است .
بگيرد و بخورد . و عجب در آن است كه نر ، ماده را تعهّد كند به علف ، و آب در دهان گيرد و پيش ماده آرد ؛ و اگر بچهء او را بگيرند ، ماده در پى او همى رود ، و بچه دو آرد .
خاصيّت بز كوهى
زهرهء بز كوهى نيم درم چون آفتاب به حمل آيد به آب كاهو دشتى بخورند ، از مار انديشه و باك نباشد ، يك سال تا باز آفتاب به حمل آيد . پوست او را صفره ( عينا ) سازند و طعام در او نهند . مار و موش و هوام و حشرات به دو اندر نشود . پيه او را بر اندام تدهين كنند . گزدم و زنبور بزند درد نكند ، و گزدم از بوى آن بميرد .
بول بز كوهى با عسل به قولنجى دهند گشاده شود و سود دارد