فرموده « 1 » : قوله عزّ و جلّ « 2 » ،
شَياطِينَ الْإِنْسِ وَ الْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوراً .
و جايى ديگر ايشان را در دايرهء انعام معدود گردانيده و به چهارپايان مانند كرده « 3 » و فرمود « 4 » :
أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ ، بَلْ هُمْ أَضَلُّ .
و چون در اين « 5 » كتاب ذكر هر « 6 » طايفه و بيان اخلاق ايشان به قدر امكان « 7 » تقرير افتاده است « 8 » ، ذكر جماعتى « 9 » بداصل « 10 » بداعتقاد « 11 » لئيمظفر « 12 » كه جزاى احسان اسائت واجب « 13 » بينند « 14 » و به « 15 » بىاعتقادى و قصور ديانت و وفور دنائت « 16 » مخصوص باشند واجب بيند « 17 » ، بمشية اللّه و عونه « 18 » .
حكايت ( 1 ) مؤلف كتاب الفرج بعد الشدة قاضى « 19 » محسن تنوخى چنين آورده است كه سيد حسين موسى كه نقيب السادات بغداد بود چنين گفت كه :
مرا وقتى مسافرى عزيز رسيد ، و او مردى صاحب تجربه « 20 » بود و وقايع روزگار ديده و گرم و سرد ايام چشيده « 21 » . اتفاق افتاد كه ما را دوستى ضيافت كرد و
هامش
( 1 ) - مج : فرمود ، مپ 2 : بدان ناطق است
( 2 ) - مپ 2 : قوله تعالى ، مج : عز من قائل
( 3 ) - مج + بلكه مرتبه ايشان را از آن نازلتر گردانيده
( 4 ) - مج : چنان كه بيان كرده است قوله عز من قائل
( 5 ) - متن - اين
( 6 ) - مپ 2 + دو
( 7 ) - متن و مپ 2 - و بيان اخلاق ايشان به قدر امكان
( 8 ) - متن : كردهاند ، مپ 2 - تقرير افتاده است + و ، مج + اين يك باب در
( 9 ) - مپ 2 : جماعت
( 10 ) - مپ 2 و مج + و
( 11 ) - مج : بىاعتقاد
( 12 ) - مج - لئيم ظفر
( 13 ) - متن - اسائت واجب
( 14 ) - مپ 2 : كه خداى را نشناسند
( 15 ) - متن - به
( 16 ) - متن : آن
( 17 ) - مپ 2 :
واجب بود + ايراد كردن ، مج : بتحرير مىپيوندد
( 18 ) - مپ 2 : بعون اللّه تعالى
( 19 ) - مپ 2 و مج + امام
( 20 ) - مج : باتجربه
( 21 ) - مپ 2 - و گرم و سرد ايام چشيده ، مج + وقتى