يكسوارى قبول نمىكردند از « 1 » يمن نظر خدايگان جهان خويشتن را پهلوان « 2 » و صاحب فرمان ديد ، قد باض « 3 » الشّيطان فى رأسه ، و چرخ « 4 » چون ايام عادت « 5 » بيوفايى خود آشكار كرد و سپهر پير از راه « 6 » ناجوانمردى سرير « 7 » دولت را از ذات بىنظير خداوندزادهء « 8 » جهان ملك ملوك الشرق « 9 » ناصر الحق و الدين محمود بن السلطان تغمّده اللّه برحمته و غفرانه و أسكنه بحبوحة « 10 » جنانه خالى گردانيد . و آن ذات بىنظير و بى « 11 » همال كه « 12 »
بيت « 13 »
گلى « 14 » بود خوشبوى در باغ عمر * از آن همچو گل بود اندك بقا « 15 »
داعى حق را اجابت كرد « 16 » .
شعر
عليك سلام اللّه وقفا فإنّنى « 17 » * رأيت الكريم الحرّ ليس له عمر
پادشاه جهان و خسرو صاحبقران در سلطنت و جهانگيرى باقى باد .
بيت
گر كوكبى فتاده شد از برج سلطنت * چرخى كزو كواكب خيزد بجاى باد
هامش
( 1 ) - مپ 2 : به
( 2 ) - متن + جهان
( 3 ) - متن و مپ 2 : ناصر
( 4 ) - در چهار نسخه : فرخ
( 5 ) - مج : عادات ايام
( 6 ) - متن + - بى وفايى و
( 7 ) - متن : سر نزد ، مپ 2 : سر برزد + و
( 8 ) - مج : خواجه
( 9 ) - مپ 2 + و الغرب
( 10 ) - متن : بحرقه ، مپ : بحر
( 11 ) - مج - بى
( 12 ) - متن : بىبدل ، مج + نظم كلى بود ، مپ 2 - كه
( 13 ) - مپ 2 - بيت ، مج : نظم
( 14 ) - مج + چو
( 15 ) - مپ 2 اين بيت را ندارد
( 16 ) - متن - داعى حق را اجابت كرد
( 17 ) - متن : فانى