شعر « 1 »
لا تمدحنّ ابن عباد و ان هطلت * كفّاه بالجود حتّى جاوز الدّيما
فهذه خطرات من وساوسه « 2 » * يعطى و يمنع لا « 3 » بخلا و لا كرما
و چون به خراسان آمد بسى برنيامد كه وفات كرد و از عمر برخوردارى نيافت و صاحب عباد او را در آن معنى مىگويد :
شعر
أقول لركب « 4 » من خراسان و افدا * أمات « 5 » خوارزميّكم « 6 » قال « 7 » لى نعم
فقلت اكتبوا بالجصّ « 8 » من فوق قبره * ألا لعن الرّحمن « 9 » من كفر النّعم
حكايت ( 2 ) آوردهاند كه چون طاهر ذو اليمينين در خدمت « 10 » مأمون « 11 » قربتى « 12 » حاصل كرد « 13 » و تمامت اشغال را ضبط كرد « 14 » ، و احمد ابو خالد كه وزير بود در منصب وزارت آثار كفايت به اظهار مىرسانيد و ميان طاهر و احمد مصادقت به كمال بود ، و هرچه كردندى به موافقت و مشورت يكديگر
هامش
( 1 ) - مپ 2 : نظم و نثر
( 2 ) - بنياد : وساوس
( 3 ) - مج + يخاف
( 4 ) - متن و مج : اركب
( 5 ) - متن : اماما ، بنياد : امامات
( 6 ) - متن و مج :
به خوارزمكم ، بنياد : حوالى معكم
( 7 ) - متن : قاله ، مج : قيل
( 8 ) - مج : ما بجص
( 9 ) - متن و بنياد : اللّه
( 10 ) - مپ 2 و مج + امير المومنين
( 11 ) - مپ 2 - مأمون
( 12 ) - مپ 2 : قربى
( 13 ) - مپ 2 : شد
( 14 ) - مپ 2 - و تمامت اشغال را ضبط كرد