صفت ذريرهء مشكى كى آن را عبير خوانند
ده مثقال مشك ، و اگر با پوست بود شايد ، مسحوق منخول به حرير ، و پنج مثقال عود هندى سودهء بيخته از مشك سودهء تر ، نيم مثقال عنبر بگدازند و مشك و عود سوده برو طرح كنند و بجنبانند و بر صلايه به فهر خرد بسايند و ببيزند و خشك كنند و به حرير فرو كنند و در ظرفى آبگينه سرش استوار ببندند تا بويش نرود .
و اگر كهنه شود و بويش ضعيف گردد باز به افاويه بسايند ، و شايد كه از عود ده مثقال در وى كنند ، و از مشك پنج مثقال ، و از عنبر دانگى نيم - اعنى ربع مثقال ، و السّلام .