باب چهاردهم در چگونگى تركيب الوان ذراير و عسولات و انواع آن
صفت ذريرهء مستعمل هند و كرمان
يك من گل نسرين غنچه برون كرده در ظرفى از آبگينه كنند ، و ده درم عود جاوى يا قمارى ، و دو دانگ مشك تبّتى بر سر گل كنند و مدّت يك ماه در سايه خشك كنند تا چار يكى شود مدقوق مسحوق منخول به حرير با عود به هم ، پس ده درم دواله در گلاب فرغاريده و خشك و خرد كرده گردش بگيرد .
از آن پنج درم ، و پنج درم بنفشه و مشك معالج مدبّر كوفته و سوده ، و بيست درم صندل به گلاب سودهء خشك كرده ، باز بسايند و ببيزند با قدرى عنبر ، آنگاه به گلاب تر كرده بر اندام مالد . به غايت خوشبوى باشد . و خشونتى كه از غربال بر سر آيد به كسبه سازد .
صفت كسبهء خوشبوى
بر مدخنه قدرى عود جريش كرده و گرد دواله گرفته با حشو گل مشكى و عود در گلاب آغاريده و بر زعفران زرد كرده و در آفتاب نيمخشك شده و قدرى لادن در گلاب فرغاريده و به آفتاب نرم شده . پس قدرى گلاب و شكر در پاتيله باهم بجوشانند با قدرى زعفران و مشك . پس لادن محلول برو طرح كند تا دو سه جوش برآرد ، عود و گل نسرين برو طرح كنند و به سطام مىزنند تا ممزوج و مختلط گردد . از آتش فرو