باهم سحيق نخيل به بان خلط كنند با اصل و بر صلايه سحق و به بان و عنبر تفتيق كنند تا غاليهء نيكو شود ، و عنبر را به قدر جودت مشك در غاليه كنند تا از سحق تفّاحى لون برون آيد .
و اگر خالص خواهند نيمى از مشك و نيمى از عنبر كنند يا ثلث و ربع .
و سحّاق را واجب بود كه به گاه سحق مشك ملتثم شود و از بقول و اطعمهء كريهه و غير رايحه تجنّب نمايد تا به نكهت آن مؤدّى نشود ، و همچنين از سحق كافور و ساير آلات طيب .
و اگر مشك خرخيزى بود در آن مضرّتى نبود .
عرايس الجواهر ونفايس الأطايب ( فارسى ) — صفحه 287
پدیدآورندگان: ايرج افشار
ص۲۸۷