باب دوم در معرفت بعضى اطايب كى در طيب متوسطاند چون زعفران و صندل و زباد و لادن
فصل در معرفت زعفران و غشوش آن
زعفران اجناس است و در همهجاى باشد . گلى كبود دارد و در آخر فصل خريف شكفته شود ، و بهترين آن قهستانى و بادغيسى و جاستى باشد ، از اعمال قم و كاشان .
و آن به غايت سرخ و خوشرنگ و تيزبوى بود ، و در ريشهاى او از سفيدى اندكمايه باشد .
و جاستى حادّ الرّايحه قليل البياض خفيف الوزن دقاق الشّعر شديد الحمرة باشد و كثير الصبغ و خوشبوى بر آتش .
و غشوش او بسيار باشد ، از آنها يكى ممسوح بود به عصير عنب و آن رطب باشد . اين نوع را مدهون گويند ، و آن ثقيل باشد .
غشّ ديگر مغسّل بود تا به وزن گران باشد .
خاصيت زعفران
بسيار بود . در داروها و عطرها و رنگها و در غذاها و حلواها مستعمل باشد . دل را قوّت و تفريح دهد و نشاط و خرّمى بسيار آورد .
غشوش زعفران
فراگيرند سى درم شكر سليمانى در آب گداخته ، و زعفران