بسايند ، و سنگ آب سنگى است كى حكّاكان بدان نگين املس كنند .
و بعد از آن سنگگونه را خرد بسايند به آب غليظ و بر روى فيروزه اندايند و به آفتاب خشك كنند و بشويند و باز روى آن را بر سنگ آب افكنند مثل اول بار ، و از آنگونه آب ساى كرده بر روى آب مىاندايند و به آفتاب خشك مىكنند چند كرّت ، تا آن چربى عفن شده به تدريج حكّ به خاصيّت ازو جذب كند . پس جلا دهند رنگش به قرار اصل باز شود .
و فيروزه از هر معدن كى باشد از چربى و بوى تيز خاصّه بوى مشك و از گرماوه نگاه بايد داشت تا تباه نشود ، مگر بعضى از فيروزهء نيسابورى كى به غايت صلب باشد چون كهنه شود زيان ندارد .
و از فيروزه بعضى رخو و سپيد بود كه نگينهاى آن در روغن خوش اندازند ، رنگش به غايت خوش شود . و جوهريان آن را « مسحا » ( ؟ ) « 1 » خوانند و به اندك روزگارى سبز و تباه و آن قلبى بد بود .
و چون فيروزه را به چرخ حكّاكان با سنگ آب بسايند و بعضى نگين و بعضى طرملح راست كنند و به سنگ مكّى نرم گردانند به اندكى روغن ، پس بگيرند پاره چوب بيد خشك هموار و رويش بخراشند و به سنگ نيسابورى كه آن را سنگ گونهء فيروزه خوانند كه سنگى است سفيد خاك رنگ رخو و
هامش
( 1 ) - كذا در اصل بدون نقطه .